Toen ik 14 - 17 was had men niet zo veel keus, alles van het vuurwerk museum zeg maar. Een paar omwaai potjes of via paps een paket 2000, draken pakket of een doosje strijkers. Ladycracker of piraten matjes uitpellen en had je de hele dag budget knal plezier als 14 jarige. Later op 16 jarige leeftijd had je met je krantenwijk geld voor de zwaardere knallers in het assortiment en kon je die zelf uitzoeken in de vitrinekasten die op de toonbank lagen of ervaringen delen met andere liefhebbers en de volgende dag naar shop twee die weer een ander merk had voor minder geld.
Zo stond men op het pleintje met een man of 10/30 te gooien drie dagen lang. Klagen om overlast deed men niet want het was vrij normaal, even als de kerstbomen die de laatste dagen van het jaar de fik in gingen op het plein. De brandweer stond op de hoek te wachten om uiteindelijk het laatste restje te blussen. De wijkagent kwam langs om toch dringend te verzoeken dat vanaf het etenstijd (lees 17:00 uur) wel afgelopen moest zijn met het geknal en de mensen in de avond rust te laten hebben. Alleen op de 31 december had hij er geen problemen mee. Een mooie deal vonden wij. Halt bestond nog niet wel het respect hebben voor de regels van de wijkagent. Zo had iedereen plezier en of rust.
Zo ging het in mijn jeugd eind jaren 70 begin jaren 80. Veel meer vrijheid maar veel minder keus. De etalages van nu zijn een droom voor de liefhebbers die de jaren 70/80 hebben meegemaakt. De zwartste periodes in de NL vuurwerk geschiedenis is wel de decibel regeling geweest op knallers vanaf eind jaren 80 en de jaren vanaf de vuurwerkramp in Enschede.
Om toch maar ontopic te blijven. Het heeft puur met leeftijd en budget te maken. Ik zie het als fases waar je door heen gaat als vuurwerk liefhebber. Van sterretjes tot grote sierpotten.